این مقاله به همگرایی یادگیری فدرال و قراردادهای هوشمند غیرمتمرکز می‌پردازد تا چرخه‌ی حیات دارایی‌های انرژی‑آب سقف سبز را به‌صورت بهینه‌سازی‌شده ساماندهی کند. با نگه‌داریدن داده‌ها در لبه و امکان آموزش مدل‌های مشارکتی، مالکان، اپراتورها و سرمایه‌گذاران بینش‌های زمان واقعی دریافت می‌کنند بدون اینکه حریم خصوصی قربانی شود؛ که منجر به عملکرد بهینه، کاهش ریسک و تسریع در تامین مالی زیرساخت‌های شهری پایدار می‌شود.

این مقاله تقاطع هوش مصنوعی لبه، شبکه‌های حسگر خودکار و قراردادهای هوشمند پویا برای مدیریت نکسس انرژی‑آب در سقف‌های سبز شهری را بررسی می‌کند. الگوهای معماری، پروتکل‌های مذاکره و مزایای واقعی همچون کاهش تأخیر، افزایش قابلیت اطمینان و انطباق سازگار با مقررات پایداری را تشریح می‌کند.