این مقاله به بررسی روش نوظهور استفاده از چارچوب‌های قراردادی مبتنی بر هوش مصنوعی برای هماهنگ‌سازی نصب‌های ترکیبی فتوولتائیک‑باتری بر روی بام‌های سبز می‌پردازد. در این نوشتار، زیرساخت فنی، مشوق‌های بازاری و ملاحظات سیاست‌گذاری که به شهرها امکان می‌دهد هر بام را به عنوان یک گره میکرو‑شبکه در نظر بگیرند، بررسی می‌شود؛ گره‌ای که خدمات شبکه را ارائه می‌دهد، مصرف محلی را بهینه می‌کند و تاب‌آب‌پذیری اقلیمی را بهبود می‌بخشد.